U kent mij als Leuvens schepen in de strijd tegen megacomplexen als Uplace, als gedreven senator in het eindelevendebat en als voorzitster van de CD&V-vrouwen. Voor mij start politiek met luisteren naar wat leeft onder de mensen.


Omdat u verontrust bent over de toenemende armoede, wil ik gezinsvriendelijke jobs met aandacht voor alleenstaande ouders en rechtvaardige pensioenen.

De combinatie van werk en gezin verloopt nog veel te moeilijk:

- in 2013 ondervond slechts 54,6% van de werknemers en 51,4% van de zelfstandigen geen knelpunten (werkstress, motivatie, leermogelijkheden en werk-privébalans) op het vlak van werkbaar werk. Vrouwen behalen telkens een lagere score dan mannen.

- meer dan de helft van de werknemers (56,6%) werkt volgens een vast uurrooster, 23% heeft een flexibel uurrooster waarbij de werkgever bepaalt hoe het begin- en einduur varieert (bijvoorbeeld ploegenarbeid). Er zijn procentueel gezien meer vrouwen dan mannen die een vast uurrooster hebben (58,1 tegenover 55,3%).

Daarom wil ik mij inzetten voor:

- flexibele arbeidsvormen zoals telewerken, vierdaagse werkweek zonder arbeidsduurvermindering, glijdende werkuren, … En dat ook voor oudere werknemers, die vaak (mee) instaan voor de opvang van kleinkinderen of de zorg voor hun ouders.

- het recht voor iedereen om flexibel te kunnen switchen naar een grote deeltijdse baan: van 80% naar voltijds werken en omgekeerd. Hierdoor zullen minder vrouwen de arbeidsmarkt geheel of gedeeltelijk verlaten.

- een onderhandelingsplicht tijdens het sociaal overleg over gezinsvriendelijke arbeidsomstandigheden. Zo worden bedrijven aangespoord om te werken aan flexibiliteit op de werkvloer en gezinsvriendelijke jobs.


Veel mensen komen niet rond met hun pensioen:

- een pensioen beschermt niet altijd tegen armoede: het armoederisico bij 65+’ers (20,2%) ligt hoger dan bij de leeftijdsgroep onder de 65 jaar.

- vaak is een laag pensioen het gevolg van een korte of onvolledige loopbaan. Dat is zeker zo bij vrouwen, die tijdelijk minder gingen werken om voor hun gezin te zorgen.

- loopbaankeuzes hebben vaak ingrijpende gevolgen voor het pensioen. Nog te veel maken mensen deze keuze met te weinig informatie.

Daarom wil ik:

- een levenstandaard boven de Europese armoededrempel voor elke gepensioneerde. Ook wie al een tijdje met pensioen is, mag niet in armoede eindigen.

- voldoende gelijkstelling voor pensioen bij opname van zorgverloven en een gelijke verdeling van het wettelijk en aanvullend pensioen tussen (ex-)partners. Zo worden vrouwen niet het slachtoffer van een onderbreking omwille van het gezin.

- een Carričreplanningsysteem (CPS) dat duidelijke informatie geeft over de gevolgen van verschillende werksituaties op het latere pensioen. Ook de hulp van professionele helpdesks hoort daarbij.


Omdat u zich veilig en geborgen wil voelen, wil ik een effectieve vervolging van zware misdrijven.

Er is nog werk aan de winkel voor een rechtvaardige justitie:

- in België worden dagelijks 8 verkrachtingen en wekelijks 5 groepsverkrachtingen aangegeven bij de politie. Dat is maar 10% van de gepleegde seksuele delicten. Slechts 14% van de verkrachtingen leidt tot een veroordeling. De reden voor de seponering van een klacht is in 55% van de gevallen ‘onvoldoende bewijs’.

- 2 op 3 stalen met DNA-materiaal van verkrachtingszaken worden niet geanalyseerd. Heel wat bewijsmateriaal gaat verloren omdat het eerste onderzoek na de verkrachting vaak gebeurt door stagiaires gynaecologie die onvoldoende expertise hebben om sporen te verzamelen en onvoldoende tijd om een grondig onderzoek te doen op de spoedafdeling.

Daarom maak ik mij sterk voor:

- een verbetering van de strafrechtelijke opvolging van seksuele misdrijven. Daarvoor is een totaalpakket nodig waarbij politie, parket en rechters zorgen voor een correcte afhandeling van elk feit van seksueel geweld. De resultaten van het forensisch onderzoek moeten onmiddellijk geanalyseerd en stipt ingegeven worden in de desbetreffende databanken om daders sneller te kunnen identificeren.

- het audiovisueel verhoor als standaard voor slachtoffers van (groeps)verkrachtingen. Zo krijgen slachtoffers te maken met opgeleide ondervragers en hoeven ze hun getuigenis niet meer te herhalen in de verdere procedure. Meer politiemensen moeten de opleiding volgen om het verhoor te kunnen afnemen.

- een totaalaanpak van intrafamiliaal geweld, kinder- en oudermishandeling, eergerelateerd geweld, genitale verminking, stalking en andere vormen van geweld, van preventie tot remediëring. Het Nationaal Actieplan Partnergeweld, met duidelijke richtlijnen voor de samenwerking tussen justitie, politie- en hulpdiensten, wordt voortgezet. Hierbij wordt geďnvesteerd in de ontwikkeling van signaaldetectoren om tijdig te kunnen ingrijpen. We voorzien voldoende crisisopvangplaatsen en  hulpverlening voor slachtoffers en daders en instrumenten voor de gepaste toepassing van tijdelijke uithuisplaatsing van de dader. Het aanbod moet ook vrijwillig kunnen gevolgd worden. Dit veronderstelt een voldoende en structureel verankerd aanbod.

- meer aandacht en middelen voor de behandeling van seksuele delinquenten. Een zo snel mogelijke behandeling vermindert de kans op hervallen.


Omdat u gezond wil leven, wil ik een uitgebreidere ‘kankerscreening’ van de bevolking.

De cijfers bewijzen dat voorkomen beter is dan genezen:

- 39% van de sterfgevallen bij mannen en zelfs 44% bij vrouwen was in 2010 theoretisch te vermijden. 13% van de verloren jaren bij vrouwen is te wijten aan borstkanker.

- in de periode 2011-2012 liet 71% van de Vlaamse vrouwen uit de doelgroep (50 tot 69 jaar) een mammografie uitvoeren. In Vlaams Brabant was dat slechts 42%.

- elk jaar overlijden 190 vrouwen aan baarmoederhalskanker. Geschat wordt dat bijna 90% daarvan had kunnen worden vermeden met een regelmatige opsporing.

Daarom ga ik voor:

- de inschakeling van het Globaal Medisch Dossier in de preventieve gezondheidszorg. Het dossier moet aangeven wanneer het tijd is voor een screening binnen de bevolkingsonderzoeken naar kanker.

- een nauwgezette opvolging van de deelnamecijfers aan het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker, dat sinds dit jaar loopt voor alle vrouwen van 24 tot 65 jaar. Bij deze analyse moet zeker de deelname van kansengroepen (allochtone vrouwen, vrouwen in armoede, laaggeschoolde vrouwen, …) in kaart worden gebracht.

- een uitbreiding van het bevolkingsonderzoek naar dikkedarmkanker naar vrouwen en mannen vanaf 50 jaar, zoals aanbevolen door de Europese Unie. Het huidige onderzoek, dat startte in 2013 en gespreid wordt over 3 jaar, is gericht op mensen van 56 tot 74 jaar.